Hendrik Volkert Jacob Overeem

Henk,

Twee dagen na je overlijden op 4 april 2020 vond ik een gedicht in een oud verfomfaaid ringbandje van je. Geschreven in 1968 onder de naam Ed Rennigeb, jouw pseudoniem. Het gedicht “Vreemde Vogel” was een schokkende herkenning voor mij van jou als persoon en vooral van ons niet genomen afscheid: “Stil en verdrietig door storm en duisternis…”.

De 1e coronagolf maatregelen verboden mij om je te bezoeken in het revalidatiecentrum. Op 4 april 2020 was ik ’s ochtend nog aan de “poort” geweest om bloemen en schone kleren voor je af te geven. Ik was amper thuis toen dat vreselijke telefoontje kwam.

Ik was zo dicht bij je, maar ook zo ver weg…

Lieve Henk,

Lieve Vreemde Vogel van mij,
Met je 5 stemmen in je hoofd,
Je bent weg gevlogen.
Waarheen?
Niemand die het weet.
Alleen Jij, Jij de Vreemde vogel.

Ik mis je ontzettend;
Kan je niets meer vragen;
Kan je niets meer zeggen.
Ik hou van je, voor altijd!

Louise

P.S.
In onze tuin ben je altijd bij me op de plek waar je geliefde buxus stond…; hier staat nu je gedenkmonumentje.