Jacobus van Ee

Ik ben toch wel een speciale “jongen” want ik mag weer even om het hoekje kijken.
Deed ik laatst nog en wat zag ik daar…..niet alleen ik natuurlijk ….m’n mooie bronskleurige fietsje kwam weer te voorschijn. Achter m’n haagje. Dacht toch echt dat ik deze goed verstopt had. M’n koebelletje is ook al ontdekt.
Ach ja, ik laat altijd graag wat achter.
Tsja, ik had altijd zo m’n mooie plekjes. Niet altijd van mijzelf hoor…vaak van anderen. Dat geeft toch helemaal niks.
Ik kwam toevallig altijd “wonderschone” dingen tegen op m’n pad. Stoeltje erbij en huppekee.
Paardje in de wei. Denk dat de boer hier nog achter moet komen.
Sleepte altijd van alles mee. Hangend aan , om of onder m’n fiets. Hoe dan ook …kreeg het voor mekaar hoor.

Het woord “dorpsfiguur” klinkt niet gek in m’n oortjes. Herkenbaar aan haar en kledingdracht…..en natuurlijk de rotzooi op m’n fiets.

Daar komt Swiebertje , rare Swiebertje
Onze Swieber met zijn ingedeukte pet of hoed
Daar komt Swiebertje, rare Swiebertje
Onze Swieber die steeds “malle dingen” deed of doet.

Hij leidde een vrolijk leven
Hij luisterde vaak (en zelfs vaak) nooit naar raad
Om zijn brutale grappen
Maakte de barones zich bijna altijd kwaad

Ik houd van lekker eten
Dat kreeg ik dan ook vaak van m’n “Saar”
Kwam ik ergens op visite
Stond de bier al altijd klaar

Ik houd van lekker slapen
Liefst op zolder of een berg hooi
Daar lig je lekker warm (pff)
Daar droom ik lekker mooi

Ik houd veel van m’n vrijheid
Die raak ik niet graag kwijt
Heb hier ook weer een heel mooie plekje
Een pareltje, zo gezeid.

Deze Swieber met zijn uitgestreken snoet
Met zijn ingedeukte pet of hoed,
wenst jullie vanaf deze bijzondere plek
een hele hele lieve groet.